En weer een week voorbij. Afgelopen week is het weer omgeslagen en is het flink kouder geworden. Dat betekent voor mij dat ik me nog meer moet motiveren om te gaan lopen, want het is koud!
Eerst maandag een mooie krachttraining gevolgd, speciaal aandacht weer voor het bekkengebied. Ook de balans-oefeningen waren weer ruim aanwezig. Toch wel even lekker zo'n ochtendje...
Dinsdag stond de laatste duurtraining in de sportschool op het programma. 15 minuten roeien, crosstrainer en roeien. Zonder noemenswaardige pauzes werd ik van het ene naar het andere apparaat gedirigeerd. Toen mijn bovenbenen zowat in brand stonden werd ik ook nog naar de stepper gewezen. De strenge blik van de trainer... Ik heb het 10 minuten kunnen volhouden, toen kon ik echt niet meer. Het apparaat stond natuurlijk ook niet op de lichtste weerstand-stand.! Al met al lang bezig geweest dit keer, 15 minuten op zo'n apparaat is lang...
Woensdag was het tijd voor rust en na het eten toen iedereen weg was of op bed lag ben ik onder de zonnebank gekropen, 2x20 minuten geslapen en daarna warm gedoucht, ik had het steeds zo koud. Warm aangekleed nog even beneden gezeten met een leuke tv-serie en een heerlijk glaasje witte wijn. Niet verkeerd hoor, genieten hoort toch ook in mijn schema?
Donderdag was het tijd voor een duurloop, 45 minuten dit keer. En das best wel een eind! Het liep niet echt lekker en voor mijn gevoel schoot het ook niet op. Heb teveel op mijn klokje gekeken. Maar wel volgehouden, was niet van plan om op te geven. Vrijdag weer rust en zaterdag heerlijk uitgeslapen tot 10.00 uur en lang in de pyama beneden gezeten, lekker wat rondlummelen. Maar om 22.00 uur vielen mijn luikjes toch wel weer dicht dus maar op tijd mijn mandje weer opgezocht.
Zondag had ik geen tijd om te lopen tussen visiste en oppassen in. Dacht ik, maar daar dacht mijn mannetje anders over, die heeft me zowat de straat op gezet, het kon allemaal nog best in een uurtje tijd. Hij had natuurlijk wel gelijk, ik ben ook maar een dikke 40 minuten weggeweest. Mijn klokje gaf er de brui aan omdat ik de batterij niet opgeladen had, dus alles ging op gevoel. En dat gevoel deed het best, het liep prima. Met een voldaan gevoel kwam ik weer thuis.
Al met al een goede trainingsweek in voorbereiding op Ameland, heb weer nieuwe grenzen opgezocht...